Volksdansvereniging

Hinky Dinky

Almere

Home

Agenda

Nieuwsbrief

Informatie

English

Francais

Foto's

Sacred Dance

Demo

Credits

Links

Ommen 2010

Vrijdag 28 mei 2010 was het weer zover. Het volksdansweekend van Ommen 2010. Zo langzamerhand is het geen Hinky Dinky-club meer, aangezien ook Opanka aanwezig was en iemand met partner van Terpsichore uit Amersfoort. Maar niettemin was het een gezellige club van 28 mensen , volwassenen en kinderen.

Vanaf vrijdag 11.00 uur begonnen de Ommen-gangers binnen te druppelen. Zij probeerden een plek vrij te houden voor onze groep. Dat viel niet mee, want we zijn met zo’n 6 caravans en 5 tenten. Dat is een behoorlijke ruimte die je bezet moet houden. Gelukkig is het gelukt. De meesten waren om 19.00 uur wel “binnen”. Iedereen had wat lekkers meegenomen en dat werd gezamenlijk opgegeten. Lekkere broccoli-taart, (eigengemaakte) soep, drumsticks enz. De tenten werden opgezet (al dan niet met problemen) en ons kleine dorp was compleet.
Linda was haar caravan bijna verloren nog voor ze Almere uit was. De caravan was (kennelijk) niet goed vastgekoppeld aan de auto en klapte met veel kabaal van de trekhaak op de grond. Toen op de camping de deur van de caravan werd geopend was duidelijk wat een enorme puinhoop zo iets van binnen veroorzaakt.

Wij kwamen zo rond de klop van 18.30 uur aan. De anderen hadden een mooie plek voor ons vrijgehouden. Dus, “Giel koppel de vouwwagen maar los, dan zetten we hem op z’n plek……”. “Heb jij de sleutel van het slot?”.”Heb jij die niet?” “Nee, die zit aan mijn sleutelbos. Die moest ik toch thuislaten van jou?” Tja, en daar stonden we dan. Dat was even paniek. Wat nu te doen.

Gelukkig hoeft de vouwwagen niet los van de auto om te worden uitgevouwen. Dus bleef de auto (tegen alle regels in) bij de tenten staan.
De voortent van de vouwwagen van Giel en mij is ook telkens een film apart. Uiteindelijk stond ook die overeind. Zo’n ding is een aanslag op je relatie.

Aangezien Giel jarig was werd hij uitgebreid in het zonnetje gezet. Er werd gezongen en hij kreeg cadeautjes. Van de tienergroep kreeg hij een “oranjepakket” (Toeter, muts e.d.). Met die toeter kon hij ’s morgens mooi iedereen uit bed blazen. De tieners hadden het zelfs zo geregeld dat er in de kelder werd gezongen en de taart werd aangesneden die hij voor zijn verjaardag had gehad. Giel dacht dit keer de verjaardag simpel te houden. Voor hij het wist had hij 200 gasten op zijn verjaardag. Ik ben blij dat hij ze niet allemaal op een borrel hoefde te

trakteren.

Zodra het mogelijk was ging een ieder die dat wilde naar het bal in de kelder. Dat duurt tot 23.00 uur. Het was duidelijk erg gezellig in de kelder, want ze kwamen ook beslist niet eerder terug. Dan wordt het pas echt gezellig op de camping. Dan komen de hapjes, pinda’s, chips e.d. en drankjes op tafel en dan wordt er wat afgekletst. Pas (ver) na 12.00 uur wordt het dan pas rustig. De camping zelf gonst nog wat langer door. Maar dat geeft niet. Onze plek was vlak bij het toiletgebouw. Dat is erg prettig als je veel moet, of ’s nachts je bed uit moet, maar als je wilt slapen en anderen gaan naar de wc dan klappen ze de deuren achter hen dicht en lig jij stijf in je bed. Zo heeft elk voordeel een nadeel (wie zei dat ook al weer…).  Slapen heeft (geloof ik) niemand gedaan die eerste nacht op de camping. Het was vrijdag heel mooi weer en we hebben kunnen genieten van een heldere nachtelijke hemel met veel sterren. Dat brengt echter ook met zich mee dat de temperatuur zakte tot rond het vriespunt. Dat is in een tentje toch wel heel, heel erg koud!
De zaterdag was gelukkig ook lekker zonnig en werd het tijdens de workshops op de velden nog lekker warm ook. We stonden dit jaar op andere velden dan gebruikelijk. Dat was even wennen, maar uiteindelijk vonden we onze draai daar ook wel weer. Volksdansers zijn zeer flexibel. De workshops bestonden deze reis uit Israëlisch van Miryam Koifman, Balkan van Willem Wolfert en Internationaal van Sibylle Helmer. Zelf heb ik alleen Balkan en Israëlisch gedaan. En die waren erg leuk.

Met name de Balkandansen vond ik erg leuk.

Israëlisch was veel van het gebruikelijke met veel draaien, maar de muziek was erg mooi.
Om 17.00 uur hadden we ter ere van de verjaardagen van Ale en Giel een barbecue. Het werd een race tegen de weersvoorspellingen, maar we hadden op tijd alles weer opgeruimd. Om 19.00 uur moesten we klaar zijn want dan moesten we naar de kuil voor het gezamenlijk zingen. Helaas begon het toen te regenen en dat heeft het gedaan tot en met zondag. Zolang de muzikanten bleven doorspelen (al dan niet onder een paraplu of zeildoek), bleven wij ook zitten (echte “diehards”).  Daarna ging de ene helft naar het bal in de kelder en de andere helft terug naar de tenten. Bij de tent heeft Jannemarie haar gitaar gepakt en hebben we lekkere oude liedjes gezonden. Hier zaten we tenminste droog. En wat kan die meid spelen en zingen. Volgend jaar “moet” ze weer mee!

Zondagochtend stapte ik uit de vouwwagen en tot mijn verbazing lagen er Nathascha en Amy op een luchtbed in de voortent. Die waren ’s nachts wakker geworden omdat ze een beetje nat werden. Hun gedeelte van de tent bleek lek te zijn. Dus hebben ze hun hele hebben en houden opgepakt en bij ons in de voortent gelegd. Gelijk hebben ze. Ze hebben echt heel zachtjes gedaan, want we hebben er niets van gehoord. Ik geloof wel dat beide meiden, die voor het eerst mee waren, het erg naar hun zin hebben gehad. Zondag was het tussen de buien droog. De workshops konden gelukkig nog op het veld worden gehouden, maar het slotbal werd in de kelder gehouden.
Sommige tenten zijn droog in de zakken teruggekomen en andere zullen thuis de boel nog moeten uithangen. De buienrader was hierin een heel handig hulpmiddel.
Zo’n zondag vind ik zelf altijd een ongelofelijke ongezellige dag, omdat iedereen al gaat inpakken. Tenten verdwijnen, stoelen verdwijnen. Onze (enorme) partytent werd afgebroken, zodat we bijna niet meer droog konden zitten. Degene die niet naar het bal waren gegaan, trokken zich terug onder de luifels van Ale en Bert. Zij zijn volgens mij de enige die echt nog met natte spullen zitten.

Zo rond 15.30 uur was iedereen weer weg naar huis en keer de rust weer terug op de camping.

Het Volksdansweekend Ommen vindt altijd plaats in het weekend ná Pinksteren. Echter in 2011 valt Pinksteren erg laat (ergens half juni). De organisatie heeft daarom besloten het Volksdansweekend een week vóór Hemelvaart (27, 28 en 29 mei 2011) te laten plaatsvinden. Dus als je meewilt, noteer deze datum in je agenda, zodat je niet voor verrassingen komt te staan).

Karin

Meer foto's